26 February 2017

Anando

Ananda demandis al Kasjapo, “Kion donacis la Budho al vi krom la robo de oraj manikoj?”
Kasyapa diris, “Anando!”
Ananda respondis: “Jes?”
Kasyapa diris, “Preni malsupren la standarda poluso antaŭ la pordego.”
Ananda estis klerega.

Ananda estis de la soldato kasto, kuzo de Ŝakjamuno Budho. “Ananda” signifas feliĉo aŭ ĝojo; Li naskiĝis la nokton de la Budho iluminiĝo, kaj li estis tiel eksterordinare bela ke ĉiuj estis feliĉaj vidi lin – tial lia nomo.

Anando estis unua en lerno, intelekte brila kaj de larĝa prudento. Li estis la helpisto de Budho dum dudek jaroj, propagis ĉiujn la budhajn instruojn, kaj studis ĉiujn budhajn vojojn. Kiam la Budho konfidis la trezorejon de la okulo de vero al Kasjapo, li ankaŭ instrukciis Anando ke li helpus komuniki la instruado. Do Anando akompanis Kasjapo dudek jarojn, kaj iĝis profunde konatiĝa kun la tutan trezorejon.

Tiu devus dokumenti la fakton ke la vojo de Zeno ne estas en la sama klaso kiel aliaj lernejoj. Anando estis jam unua en lerno, studinte vaste kaj akirinte larĝan komprenon, kun Budho mem donante lin aprobo multfoje – tamen li ne tenis la transdono de vero aŭ atingis lumiĝita de la fundo de la menso.

Kiam Kasjapo estis kompilonta la instruojn lasitaj de la Budho, Ananda ne rajtis ĉeesti ĉar li ankoraŭ ne estis atingata konscion. Tiam Ananda meditis zorge kaj baldaŭ atingis sanktuliĝon. Kiam li iris, por iri en la ĉambron kie la instruoj estis kompilita, Kasyapa rakontis al li ke se li atingis konscion li devus eniri per elmontro de supernormalaj potencoj. Do Anando aperis en eta korpo kaj eniris tra la serurtruo. Tiel li finfine povis eniri.

La disĉiploj ĉiuj diris, “Ananda estis la helpulo de la Budho, sekve li aŭdis multajn kaj studis vaste. Ĝi estis kiel taso de akvo verŝis en alian tason, sen disverŝi nenion. Ni demandas ke Ananda recitus la instruojn al ni. ”

Do Kasjapo diris al Anando, “Ĉiuj serĉas vin por reciti la diraĵojn de la Budho.

Tiam Ananda, kiu tenis la testamentaĵon de Budho en li, kaj nun jam ankaŭ ricevis tiun peton de Kasyapa, komencis reciti ĉiujn instruojn el la vivdaŭro de la Budho .

Kasjapo diris al ĉiuj disĉiploj, “Ĉu tiu estas malsama ol kiun instruis la Budho?”.

La disĉiploj diris, “Tiu no estas malsama.”

La ĉeestaj disĉiploj estis sanktulegoj kun la ses super-scioj, inkluzive la scio de la pasintaj vivoj, klarvido, kaj la scio de la fino de malpurigo. Ili ne forgesis ion ajn ke li aŭdis. Unuvoĉe ili diris, “Ĉu estas la dua venanto de la budho, aŭ estas Anando kiu parolas?” Ili diris laŭdante, “La kvoj de la maro de la instruo de la budho fluis ĝis Anando.”

La instruoj de la Buddha kiuj malsuprenviris al la nuno estas tiuij parolita per Anando. Tial ni sicas certe, ĉi tiu vojo ne dependas de grandega lerno aŭ de la atingo de realiĝo; ĉi tiu devus pruvo. Anando ankoraŭ sekvis Kasjapo dum dudek jaroj, kaj li unue ege iluminiĝis je la tempo de la evento citis komence.

Ĉar li naskiĝis la nokton de la Budho iluminiĝo, Ananda ne aŭdis tiajn paroladojn kiel la Floro Ornamaĵo Skribo, sed li ekhavis la koncentriĝo de konscio de Budho kaj povis deklami, kion li ne aŭdis. Ke li tamen ne eniris la Vojo de Zen estas tute sama kiel nia fiasko eniri.

Dum la fora pasinto, Anando vekis la aspiro por tuta perfekta iluminiĝo, en la ĉeesto de la Budho kiu nomiĝis Reĝon de Malpleneco, samtempe kiel la nuna Budho Ŝjakamuno. Anando ŝatis intelekta lerno, kaj tial li ne atingis iluminiĝon. Ŝakjamuno, aliflanke, kreskigis la energion, per tion li atingis vera iluminiĝon. Vere, multa nepraktika lerno estas malhelpo en la Vojo – jen pruvo de tiu. Tio ĉi estas kial la Biblio de la Flora Ornamaĵo diras,

“Multa lerno sen praktika aliĝo estas tiel homo kiu kalkulas la tesoro de alia homo sed ne havas sian propran monon. “

Se vi volas trovi kian Vojon ĉi tiu vere estas, ne ŝatu malpraktika lerno, nur estu energia en progresema praktiko.

Tamen, mi kuraĝas diri ke devas esti iom krom la donacon de la robon. Do Ananda unu foje diris al Kasjapa, “La Budho heredigis la robon de oraj manikoj, kion alian li disdonis? Kasjapo, komprenante ke la tempo estis matura, ekkriis “Anando!” Kiam Anando respondis, Kasjapo diris “Forprenu suben la standarda fosto antau la pordego.” Ananda iluminiĝis kiam li aŭdis tiun; la robo de la Budho propramove eniris la supron de la kapo de Ananda.

Tiu robo de oraj manikoj estis la ornato disdonis kaj tenis per la sep Budhoj de pratempo. Estas tri klarigoj de la robo. Unu estas ke la Budho alprenis ĝin kun li el la utero, alia estas ke li doniĝis per estulo de la ĉiel de puraj loĝejoj, kaj la tria estas ke ĝi estis prezentita per ĉasisto.

Estas pluraj aliaj ornatojn de la Budho. La oranto disdonita de Bodhidharmo, tra la unua ses fondistoj en Ĉinio, estis farita de blua negra muslino. Kiam ĝi alvenis al Ĉinio, oni enmetis bluan verdan subŝtofon. Nun ĝi estas enhavita en la sanktejo de la sesa fondisto kaj oni konsideras ke ĝi estas nacia tesoro. Tiu ĉi estas la unu menciita en la Traktaĵo pri Transpasanta Saĝeco , kie diras “La Budho surmetis malglatan monaĥon veston.”

La manikoj estis el ora felto. Skribo diris ke la onklino de la Budho faris ornato el felto per si mem kaj donis ĝin al la Budho.

Tiuj ĉi estas nur unu aŭ du da multaj orantoj. Koncerne mirakloj asociis kun ilin, ili trovigas en multaj skribaj citaĵoj enhavantaj situaciajn instruojn.

En praaj tempoj, kiam la budhista majstro Vaŝaŝito estis defiita per malbona reĝo, la robo de la Budho emanis lumon de kvin koloroj dum en fajro, kaj post kiam la fajro estingiĝis, la ornato estis senvundaj. La reĝo tiam kredis ke estis la ornato de la Budho. Estas tiu kiu estos transdonita al Majtrejo.

La trezorejo de la okulo de la vero ne estis transdonita al du personoj; nur unu persono, Kasjapo, ricevis la testamentaĵon de la Budho. Cetere, Anando servis Kasjapon dudek jaroj kaj tenis la transdono de la instruado. Tiel la Zen lernejo devus esti konata kiel speciala transdono ekster la doktrino, sed ĝi ĵus facilanime venas al esti konsiderita la sama kiel doktrinaj lernejoj.

Se ili estis unu kaj la sama, ĉar Anando estis sanktulo kun la ses superscioj, li estus ricevinta la testamentaĵon de la Budho kaj estus estinta la posteulo de la Budho. Ĉu estis iu kiu komprenis la instruojn de la Skriboj pli bona ol Ananda? Se estus iu kiu superas Ananda, tiuokaze oni povus akcepta ke la ideo de la Skriboj estas unu kaj la sama kiel la signifo de Zen. Se vi diras ke ili estas nur unu, kial Ananda ĝenas sin servi Kasjapon dudek jaroj kaj iĝis lumigita je la komando “Mallevu la standardan poluso”? Sciu ke la ideo de la Skriboj estas ne konsiderita la Vojo de Zen.

Ne estas ke la Budho ne estis budho, sed ĉu Anando estis lia servisto, kiel li povus transdoni al li la sigelon de la menso tiel longe kiel li ne estis enpenetrinta la menson iluminitan. Vi devus kompreni ke ĉi tiu ne dependas de havi multan akademian lernon. Eĉ se vi povas memori per vian intelekto la sanktajn instruojn en libroj, se vi ne penetras en la koron ĝi estas kiel maluza la tesoroj de iu alia. Ne esta ke la koro ke ne esta en la skriptaj instruoj, sed ke Anando ne enpenetris ĝin. La laŭvortemaj tradukistoj en la fora oriento malsukcesas enpenetri la koron de la skriboj.

Vi devus ankaŭ remarki ke la vojo de iluminiĝo ne facilas. Kiam Anando, ku versigis sin en la sankajn instruojn de la vivdaŭro de la Budho, propagis ilin kiel disĉipulo de Budho, kiu ne konsentus? Tamen vi scius ke li servis Kasjapon kaj denove propagis la instruojn post sia granda iluminiĝo. Estas kiel fajro kuniĝanta kun fajron.

Se vi volas klare atingi la vera vojo, vi estingus vian ideon de la memo, vian maljunajn sentojn de vanteco kaj memgravoj, kaj revenus al la pura inspirita menso por kompreni kleran scion.

Koncerne la okazaĵo en la rakonto de la iluminiĝo de Ananda, Ananda pensis ke Kaskjapo ricevis la ornato de oraj manikoj kaj ke Kasjapo estis disĉipulo de Budho, kaj ne estis nenio speciala krom tio. Tamen, post sekvinte Kasjapo kaj servinte lin proksime, li pensis ke Kasjapo estis kompreninta ion pli. Tiam Kasjapo sciis ke la tempo ĝustis, kaj vokis Anandon. Kiel vala spirito eĥanta al voko, Ananda respondis tuj, kiel fajrero eliranta de siliko.

Koncerne “Preni malsupren la standarda poluso antaŭ la pordego,” ĝi referas al kutimo de Barato. Kiam budhistoj kaj sekvistoj de aliaj religioj kaj aliaj filozofioj ekdebatus, ambaŭ flankoj metus supren standardo; kiam unu flanko venkigis sia standardo ekprenigis malsupren. La nuna okazaĵo ŝajnas indiki ke Kasjapo kaj Anando metis supren siajn standardojn apud la alia; ekde nun Anando estis aperanta en la mondo, Kasjapo devus faldi sian standardon – unu aperanta, unu malaperanta.

Sed tio ne estas kio la rakonto signifas. Se Kasjapo kaj Anando estas ambaŭ standardaj polusoj, la principo ne estas evidenta. Unufoje standarda poluso preniĝis malsupren, alia standarda poluso devus aperiĝi. Kiam Kasjapo ordonis Andandon por preni malsupren la standardan poluson antaŭ la pordegon, Anando ege kleriĝis ĉar li realigis la komunecon de la vojoj de instruisto kaj lernanto.

Post lia iluminiĝo, Anando prenis malsupren eĉ Kasjapon, kaj montoj kaj riveroj polviĝis. Tial la robo de la Budho naturale eniris la verto de Anando.

Sed vi ne uzu ĉi tiun rakonton por resti en la stato de “staranta kiel mejle alta muro en la amaso de nuda karno”. Vi ne restadu en pureco. Vi devus sekvi kompreni ke estas vala spirito. Budhos aperis en la mondo unu post alia; la Zenaj adeptoj montris ĝin generacio post generacio.

Eĉ se la evidantaj amesoj de nuda karno, Kasjapo kaj Anando, estas unu aŭ du vizaĝoj de la apero en la mondo de “Tiu Unu,” ne konsideru Kasjapo kaj Anando kiel “Tiu Unu.” Nun ĉiu el vi staras kiel muro mejle alta, vi estas miriado transformoj de “Tiu Unu.” Se vi scias “Tio Unu,” vi estos entombigita samtempe. Se jes, oni ne devus serĉi “prenanta suben la standardan poluson” ekster oni mem.

Denove mi volas aligi kelkajn vortojn

La vinberujoj velkintaj, la arboj falintaj,
La montoj polviĝas –
La vala rojo ŝvelas ĝis riverego,
Fajreroj flugas el ŝtono.

Email This Post Email This Post

22 February 2017

Pāli and Esperanto

Figuring out how express Pāli concepts directly into Esperanto is going to be interesting at some point. I get the sense that it’s going to be better than English has been. I’ve seen a few that seem to be translations from English.  I’m thinking next year. I’m aiming to have Esperanto to intermediate 2 by the end of next month.  I’m doing OK I think.  I have a 2,000 word vocabulary already. I can express myself in writing reasonably well and can read most things.  I’ve got to aural comprehension up though and need more SPEAKING.  But in the meantime I’m getting Transmission of Light into Esperanto.  Riddled with errors, but getting better.  And I’ll have a clean up at the end.  Who knows, people might want to read it.  The best thing of all is that this whole process really slows down meditating on the dharma in this way.

Email This Post Email This Post

21 February 2017

Only don’t know

Email This Post Email This Post